طبق ضوابط فیزیک، داده ها هیچوقت نابود نمی شوند. اساسا، یک کتابِ سوخته به به عبارتی اندازهی ورژنی اساسیاش قابل تلاوت میباشد — درصورتی که بتوانی خاکسترها، دود و شعلهها را آنقدر ظریف آنالیز کنی که لغت ها سوختهگردیده را مرمت معلم خصوصی فیزیک در مشهد کنی.
اصل «یکتایی» (Unitarity) در مکانیک کوانتومی می گوید عالم بازگشتپذیر میباشد — هر چیزی که پیش آمده، اساسا میاقتدار آن را معکوس کرد. چنانچه تو همگیچیز را در مورد کیهان در طی حالا بدانی، می بایست بتوانی آن را به عقب برگردانی و همگیچیز را در پیشین بفهمی و کلیهچیز را در آتی پیشبینی کنی. به ذکر دیگر، علم مدام مراقبت می شود؛ هلاکت داده ها طبق قانون ها بنیادین فیزیک غیر ممکن میباشد.
ولی آیا حقیقتاً اینگونه میباشد؟
در بعضی نقاط خاص دنیا، مثل باطن سیاهگودالها، به لحاظ میرسد داده ها گم میگردند. این پارادوکس در حدود نیم قرن فیزیکدانان را سردرگم کرده بود، البته در یکسری سال اخیر محققان مسیر جدیدای برای حل آن پیدا کردهاند. به لحاظ میرسد داده ها راهی برای گریز پیدا مینماید.
با این اکنون، سوالهای متعددی هنوز ماندهاند. برای جواب دادن به آنها، پژوهشگران می بایست وارد یک کدام از تبارکترین مسائل حلنشدهی فیزیک شوند:
گرانش در قلمرو کوانتومی چهگونه عمل مینماید؟
با پژوهش سرانجام داده ها، فیزیکدانان امیدوارند به عقیدهای بی نقص از «گرانش کوانتومی» برسند.
چرا سیاهگودالها خللسازند؟
سیاهگودالها از آنجا برای داده ها دردسرسازند که جاودانه نیستند. آنان بسیار آرام ذراتی را در فرآیندی به اسم تابش هاوکینگ نشت میدهند — پدیدهای که استیون هاوکینگ در سال ۱۹۷۴ کشف کرد. در غایت، سیاهگودالها تماماً تبخیر میگردند و چیزی از آنان باقی نمیماند.
البته درصورتی که اینگونه میباشد، پس اطلاعاتی که باطن آنها افتادهاند کجا میروند؟
توماس هارتمن، فیزیکدان دانش گاه کرنل، میگوید:
«به لحاظ میرسد داده ها نابود میشوند، مگر اینکه به طریقی بتوانند خارج بیایند.»
ناپایداری بهخودیخویش پارادوکس داده ها ساخت و ساز نمینماید. بخش اعظمی چیزها در طبیعت ناپدید می گردند. البته آنها معمولاً به چیز دیگری تبدیل میشوند یا این که ردی از خویش باقی میگذارند که یک فیزیکدان بتواند قبلشان را مرمت نماید.
البته سیاهگودالها بدناماند زیرا هیچچیز را رها نمیکنند.
طبق ضوابط فیزیک، داده ها هیچوقت نابود نمی شوند. اساسا، یک کتابِ سوخته به به عبارتی اندازهی ورژنی اساسیاش قابل تلاوت میباشد — درصورتی که بتوانی خاکسترها، دود و شعلهها را آنقدر ظریف آنالیز کنی که لغت ها سوختهگردیده را مرمت معلم خصوصی فیزیک در مشهد کنی.
اصل «یکتایی» (Unitarity) در مکانیک کوانتومی می گوید عالم بازگشتپذیر میباشد — هر چیزی که پیش آمده، اساسا میاقتدار آن را معکوس کرد. چنانچه تو همگیچیز را در مورد کیهان در طی حالا بدانی، می بایست بتوانی آن را به عقب برگردانی و همگیچیز را در پیشین بفهمی و کلیهچیز را در آتی پیشبینی کنی. به ذکر دیگر، علم مدام مراقبت می شود؛ هلاکت داده ها طبق قانون ها بنیادین فیزیک غیر ممکن میباشد.
ولی آیا حقیقتاً اینگونه میباشد؟
در بعضی نقاط خاص دنیا، مثل باطن سیاهگودالها، به لحاظ میرسد داده ها گم میگردند. این پارادوکس در حدود نیم قرن فیزیکدانان را سردرگم کرده بود، البته در یکسری سال اخیر محققان مسیر جدیدای برای حل آن پیدا کردهاند. به لحاظ میرسد داده ها راهی برای گریز پیدا مینماید.
با این اکنون، سوالهای متعددی هنوز ماندهاند. برای جواب دادن به آنها، پژوهشگران می بایست وارد یک کدام از تبارکترین مسائل حلنشدهی فیزیک شوند:
گرانش در قلمرو کوانتومی چهگونه عمل مینماید؟
با پژوهش سرانجام داده ها، فیزیکدانان امیدوارند به عقیدهای بی نقص از «گرانش کوانتومی» برسند.
چرا سیاهگودالها خللسازند؟
سیاهگودالها از آنجا برای داده ها دردسرسازند که جاودانه نیستند. آنان بسیار آرام ذراتی را در فرآیندی به اسم تابش هاوکینگ نشت میدهند — پدیدهای که استیون هاوکینگ در سال ۱۹۷۴ کشف کرد. در غایت، سیاهگودالها تماماً تبخیر میگردند و چیزی از آنان باقی نمیماند.
البته درصورتی که اینگونه میباشد، پس اطلاعاتی که باطن آنها افتادهاند کجا میروند؟
توماس هارتمن، فیزیکدان دانش گاه کرنل، میگوید:
«به لحاظ میرسد داده ها نابود میشوند، مگر اینکه به طریقی بتوانند خارج بیایند.»
ناپایداری بهخودیخویش پارادوکس داده ها ساخت و ساز نمینماید. بخش اعظمی چیزها در طبیعت ناپدید می گردند. البته آنها معمولاً به چیز دیگری تبدیل میشوند یا این که ردی از خویش باقی میگذارند که یک فیزیکدان بتواند قبلشان را مرمت نماید.
البته سیاهگودالها بدناماند زیرا هیچچیز را رها نمیکنند.
از تکان ذرات خرد تا خلق و خوی کهکشانها