فیزیک پلاسما؛ دنیایی که مدام دوروبرمان میباشد اما کمتر میشناسیمش در حالتیکه کسی از تو بپرسد «چه شرایطهایی از ماده وجود داراست؟» احتمالاً به عبارتی پاسخ کلاسیک را می دهی: جامد، مایع، گاز. البته یک موقعیت چهارمین هم میباشد که از سایر رایجخیس میباشد—صرفا روی زمین کمتر میبینیمش. اسمش معلم خصوصی فیزیک در مشهد پلاسماست.
جذاب اینجاست که بیشترِ دنیا قابل مشاهده از پلاسما تشکیل شده؛ ستارهها، خورشید، شفقهای قطبی، حتی باد شمسی که گاهی رابطه ماهوارهها را بههم میریزد.
قضیه این متن اینه: پلاسما دقیقاً چیه، چطور کردار میکنه و چرا فیزیک پلاسما تبدیل گردیده به یکیاز مهم ترین شاخههای علمی امروز.
پلاسما چیه و چرا اینقدر خاصه؟
بذار خیلی معمولی توضیح بدم.
هنگامی یک گاز آنقدر گرم خواهد شد که بعضا از الکترونهایش از اتمها غیروابسته شوند، مخلوطی از الکترونها و یونهای مثبت ساخته میشود. این موقعیت را می گوییم «پلاسما».
این طلاق الکترونها سبب ساز می گردد پلاسما مثل گازهای بی آلایش اخلاق نکند. به میدانهای الکتریکی و مغناطیسی خیلی حساس میباشد، قادر است جریان ساخت نماید، می تواند نوروروشنایی بدهد و حتی میگردد با آن مواد را تغییر تحول بخشید.
از همینجا میشود فهمید چرا فیزیکدانها این وضعیت ماده را دوست داراهستند؛ پلاسما هم غامض میباشد، هم آکنده از کاربرد.
یک سری مثال بی آلایش از پلاسما که همین امروز میتوانی ملاحظه کنی
پیش از اینکه برویم سراغ قسمت علمی داستان، بهتره تعدادی نمونه روزانه بیاورم:
رعدوبرق: یک مسیر والا پلاسما که برای یکسری میلیثانیه در افق پرنور میگردد.
شمع و اجاقگاز: بخشی از شعله در واقع پلاسماست.
مهتابی و چراغ نئون: گاز باطن چراغ با جریان الکتریکی یونیزه میگردد و همین پلاسماست که فروغ و روشنایی ایجاد مینماید.
پلاسما TV: هر پیکسل یک محیط خرد از گاز یونیزه میباشد.
پلاسماهای پزشکی: دستگاههایی که سوای حرارت بالا، میکروبها و باکتریها را از در بین میبرند.
اینها صرفا نمونههایی می باشند که شاید هر روز مشاهده کنی، البته پشتشان یک فیزیک عمیق مخفی میباشد.
فیزیک پلاسما؛ دنیایی که مدام دوروبرمان میباشد اما کمتر میشناسیمش در حالتیکه کسی از تو بپرسد «چه شرایطهایی از ماده وجود داراست؟» احتمالاً به عبارتی پاسخ کلاسیک را می دهی: جامد، مایع، گاز. البته یک موقعیت چهارمین هم میباشد که از سایر رایجخیس میباشد—صرفا روی زمین کمتر میبینیمش. اسمش معلم خصوصی فیزیک در مشهد پلاسماست.
جذاب اینجاست که بیشترِ دنیا قابل مشاهده از پلاسما تشکیل شده؛ ستارهها، خورشید، شفقهای قطبی، حتی باد شمسی که گاهی رابطه ماهوارهها را بههم میریزد.
قضیه این متن اینه: پلاسما دقیقاً چیه، چطور کردار میکنه و چرا فیزیک پلاسما تبدیل گردیده به یکیاز مهم ترین شاخههای علمی امروز.
پلاسما چیه و چرا اینقدر خاصه؟
بذار خیلی معمولی توضیح بدم.
هنگامی یک گاز آنقدر گرم خواهد شد که بعضا از الکترونهایش از اتمها غیروابسته شوند، مخلوطی از الکترونها و یونهای مثبت ساخته میشود. این موقعیت را می گوییم «پلاسما».
این طلاق الکترونها سبب ساز می گردد پلاسما مثل گازهای بی آلایش اخلاق نکند. به میدانهای الکتریکی و مغناطیسی خیلی حساس میباشد، قادر است جریان ساخت نماید، می تواند نوروروشنایی بدهد و حتی میگردد با آن مواد را تغییر تحول بخشید.
از همینجا میشود فهمید چرا فیزیکدانها این وضعیت ماده را دوست داراهستند؛ پلاسما هم غامض میباشد، هم آکنده از کاربرد.
یک سری مثال بی آلایش از پلاسما که همین امروز میتوانی ملاحظه کنی
پیش از اینکه برویم سراغ قسمت علمی داستان، بهتره تعدادی نمونه روزانه بیاورم:
رعدوبرق: یک مسیر والا پلاسما که برای یکسری میلیثانیه در افق پرنور میگردد.
شمع و اجاقگاز: بخشی از شعله در واقع پلاسماست.
مهتابی و چراغ نئون: گاز باطن چراغ با جریان الکتریکی یونیزه میگردد و همین پلاسماست که فروغ و روشنایی ایجاد مینماید.
پلاسما TV: هر پیکسل یک محیط خرد از گاز یونیزه میباشد.
پلاسماهای پزشکی: دستگاههایی که سوای حرارت بالا، میکروبها و باکتریها را از در بین میبرند.
اینها صرفا نمونههایی می باشند که شاید هر روز مشاهده کنی، البته پشتشان یک فیزیک عمیق مخفی میباشد.
از تکان ذرات خرد تا خلق و خوی کهکشانها